mga kaeng-engan ng inyong lingkod…
stories:
share ko naman ang mga katatawanan o ka-kornihan sa mga nagdaang araw ng aking buhay..mga isa hanggang dalawang taon na ang nakakaraan..oopppsss, mga buwan lang pala…hehehehe..
scenario 1:
weeks ago, i was walking along session road with three friends when i suddenly noticed that i was kissing the sidewalk..hahahaha! i stumbled! as in, nadapa ang lola niyo sa kahabaan ng session road..patawid na kami eh, umeksena ang kalampaan me! hay!
well, at least i was able to make my friends happy..why? they laughed their hearts out! di na nila naalalang alalayan ang kanilang kaibigan..hehehe! tumawa na lang sila! then bigla silang nakaalala na, dapat ‘wag muna ang tawa di ba! pero, segundo lang..tumawa ulit sila! hehehehe! pasa at galos ang remembrance ng lola niyo..
scenario 2:
dinner sa don henrico’s..we were about to finish our pizza with chicken meal when suddenly, a friend said, “i’m not wearing an underwear.” wahahaahahah! ang cute di ba!? lalake ito mga kapatid at mga kakosa..hahahaha! mabuti kamo at di lumabas ang nginunguya ko..
he was so innocent with that statement..we didn’t see any sign of embarrassment from him..he was just smiling and laughing with us..his reason? he forgot and didn’t notice that all his underwears were in the laundry service..hahahaha! lumabas ng walang salawal..hehehe!
well, sinabi na lang namin na, bumili siya ng mga animated na briefs..hahahaha! maybe he’s comfortably wearing his underwears now..hehehehe!
scenario 3:
nahulog naman ako sa hagdan..tumbling ang lola niyo na mega hilo at ‘yan ay dahil sa puyat at kawalan ng laman ng tiyan..kaya, never go to bed too tired and starved..lumamon lang mga pare..
lesson?
things really happen whether we like it or not..matapos nating iyakan dahil sa kahihiyan o dahil sa nasaktan us in a way e, tumawa na lang di ba?